ในยุคแห่งอาณาจักร ท้องฟ้าค่อยๆสว่างไสว

แสงแดดสีทองส่องบนพื้น

นี่ทำให้ทั้งโลกดูมีชีวิตชีวา

แต่ทว่า จิตสังหารได้กวาดไปทั่วสนามรบ

คืนก่อน กองทัพของราชวงศ์อื่นได้มาถึงสนามรบ

กองทัพของสามราชวงศ์และขุมกำลังอื่น ซึ่งมีจำนวนนับล้านได้เริ่มศึกสุดท้ายกับราชวงศ์ท้องฟ้า!

สนามรบอยู่ที่ชายแดนระหว่างเหลียงเหนือกับที่ราบกลาง ที่ราบได้ทอดยาวหลายสิบกิโลเมตร

บนสนามรบนี้ ผลการต่อสู้ล้วนขึ้นอยู่กับพลัง

ไม่มีลูกไม้อะไร ทุกอย่างขึ้นอยู่กับพลังของกองทัพและความสามารถสั่งการของแม่ทัพล้วนๆ

และเห็นได้ชัดว่าแม่ทัพกับกองทัพของราชวงศ์ท้องฟ้าเหนือสุด

เหนือสิ่งอื่นใด ผู้บัญชาการของกองทัพราชวงศ์ท้องฟ้าคืออเล็กซานเดอร์มหาราช!

แม่ทัพรวมถึงอาธีน่า ธิดาแห่งซูสและเทพีแห่งภูมิปัญญา เมทิส นางคือเทพีแห่งสงครามที่ยังควบคุมศิลปะและภูมิปัญญา!

ยังมีเฮอร์คิวลิสที่เป็นบุตรแห่งซูกับวีรบุรุษที่ทำภารกิจที่เป็นไปไม่ได้ทั้ง 12

และเฮอร์มีส 1 ใน 12 เทพแห่งโอลิมปัส ผู้ควบคุมการค้าและการเดินทาง!

และอีก 1 ใน 12 เทพโอลิมปัส เทพที่ควบคุมไวน์และงานเฉลิมฉลอง!

มีเทพกับแม่ทัพชื่อดังมากมาย

ไม่ว่าจะเป็นในตำนานหรือประวัติศาสตร์ พวกเขาต่างทิ้งชื่อตัวเองไว้!การมีพวกเขาเท่ากับการมีอัจฉริยะทั้งหมดในโลกนี้!ดังนั้นเจอร์รี่จึงมั่นใจว่าจะชนะสงคราม

หลังสงครามจบ ทั้งฉิงโจวจะเป็นของเจอร์รี่

ชื่อของจักรพรรดิท้องฟ้าจะกระจายไปทั่วโลก!

และตอนนี้ ขณะที่เจอร์รี่กำลังจะสั่งกองทัพเขาให้โจมตี คริสทีนก็กลับมา

เธอสวมชุดเกราะหนักที่ขับเน้นเรือนร่างงดงามของตัวเอง

เธอค่อย ๆ เดินจากทางเข้าโถงไปบัลลังก์ของเจอร์รี่

“ตัดสินใจแล้วเหรอ?”

เจอร์รี่มองคริสทีนและถาม

คริสทีนสูดหายใจลึกและค่อย ๆ คุกเข่าลงข้างหนึ่ง

“ข้าผู้น้อย คริสทีน น้อมพบฝ่าบาท!’

นี่คือพิธีของการยอมจำนน และหลายคนในยุคแห่งอาณาจักรก็รู้ดี

แต่ทว่า มีน้อยคนที่ทำแบบนี้ตลอดร้อยปีที่ผ่านมา เหนือสิ่งอื่นใด ก่อนโลกเข้าสู่ระดับหนึ่ง ชาวโลกจะแค่วิ่งไปมารอบเมืองตน

มีน้อยคนที่จะได้พบคนอื่น

และตอนนี้ ในฐานะจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์เมฆา คริสทีนได้ลดศักดิ์ศรีตัวเองและเลือกจำนนต่อเจอร์รี่

วินาทีที่คริสทีนเลือกจำนน พลังลึกลับก็พลันปกคลุมตัวเธอ

เจอร์รี่รู้สึกว่าชีวิตของเธออยู่ในกำมือเขา

แน่นอน นี่แค่ชีวิตของเธอในยุคแห่งอาณาจักร

เจอร์รี่สามารถปลดพลังเธอและเตะเธอออกจากยุคแห่งอาณาจักร เปลี่ยนเธอเป็นคนธรรมดาได้

สำหรับคนที่ต้องทนเวลาซึ่งเร็วกว่าโลกภายนอกสิบเท่าเพื่อกลายเป็นยอดฝีมือนั้น การควบคุมแบบนี้ยากจะยอมรับจริงๆ

แต่ทว่า ไม่มีทางอื่น คริสทีนไร้ทางออก

ถ้าเธอไม่ยอมจำนน อาณาจักรเธอจะโดนเจอร์รี่ทำลายและเธอก็จะโดนเตะออกอยู่ดี

ถ้าเธอไม่สามารถเข้ายุคแห่งอาณาจักรได้ เธอก็ได้แค่อยู่บนโลก แม้เธอจะยังมีฐานบ่มเพาะ แต่จะไล่ทันชาวโลกคนอื่นในยุคแห่งอาณาจักรได้ไง?

ดังนั้น เธอจึงเลือกจำนน นี่เป็นทางเลือกที่ดีสุด

“ดี ในเมื่อเจ้ายอมจำนน ข้าก็จะให้ภารกิจแรกกับเจ้า”เจอร์รี่ยิ้มและมองอเล็กซานเดอร์

อเล็กซานเดอร์พยักหน้าและเดินไปหาคริสทีน

“ครั้งนี้เจ้านำกองทัพมามากแค่ไหน?”

คริสทีนมองอเล็กซานเดอร์ด้วยความอยากรู้

“นี่คือผู้บัญชาการทหารสูงสุดของราชวงศ์ท้องฟ้า อเล็กซานเดอร์”

พอได้ยินคำของเจอร์รี่ คริสทีนก็ตกใจ!

เธอคิดกับตัวเอง”หรือว่าราชวงศ์ท้องฟ้าแสนไร้เทียมทานของเจอร์รี่จะถูกสร้างด้วยคนคนนี้?”

ไม่แปลกที่เธอจะคิดงั้น เหนือสิ่งอื่นใด พวกเขาคือคนสมัยใหม่ ไม่ใช่อัจฉริยะทางการทหารที่โตมาในยุคโบราณ

มันไม่ง่ายสำหรับคนยุคสมัยใหม่ที่จะสั่งการกองทัพโบราณให้สู้และพัฒนา

ราชวงศ์ท้องฟ้าของเจอร์รี่ยังพัฒนาเร็วเกินไป เขาต้องมีผู้ช่วยแน่

มันต้องมีคนคอยช่วยเขาบริหารอาณาจักรและทำสงคราม

อเล็กซานเดอร์ต้องเป็นอัจฉริยะทางการทหาร

“50000 ข้านำมา50000”

แม้คริสทีนจะยอมจำนนแล้ว เธอก็ยังเป็นราชินีของอาณาจักรเธอ

อเล็กซานเดอร์พยักหน้า จากนั้นเขาก็พูดว่า”ในอีกสักพัก ข้าจะจัดสรรทหารราบเกราะหนักสปาร์ตันห้าหมื่นนายให้เจ้าเพื่อลอบนำกลับไปแทนที่ทหารของเจ้า”

อเล็กซานเดอร์หยุดสักพักก่อนพูดต่อ”ตอนสงครามถึงจุดสูงสุด เจ้าจะนำทัพห้าหมื่นนายนี้ตลบหลังศัตรู!”

“เป้าหมายของข้าคือกวาดล้างกองทัพหนึ่งล้านนายนี้และยึดฉิงโจว!’

พอได้ยินคำพูดของอเล็กซานเดอร์ รูม่านตาของคริสทีนก็หดลง ช่างเป็นแผนการที่ใหญ่มาก!

แต่ทหารห้าหมื่นนายจะพอกวาดล้างกองทัพล้านนายจริงเหรอ?

“แค่ทำตามคำสั่งของอเล็กซาเนดอร์ อย่าดูถูกกองทัพของราชวงศ์ท้องฟ้า พลังของเราไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะจินตนาการได้”

คริสทีนแค่นเสียงในใจแต่ไม่ปฏิเสธคำของเจอร์รี่และก้มหัวอย่างเคารพ

“ข้าจะทำตามที่ฝ่าบาทสั่ง”

“ข้าจะไปและแทนที่กองทัพข้าเดี๋ยวนี้”

คริสทีนจากไปเงียบ ๆ กับทหารสปาร์ตันห้าหมื่นนาย

จากนั้นเธอก็สลับพวกเขากับกองทัพห้าหมื่นนายของตัวเองก่อนไปค่ายศัตรู

ทหารห้าหมื่นนายไม่ได้สะดุดตาท่ามกลางทหารล้านนาย แม้พวกเขาจะสวมเกราะหนักชั้นดี พวกเขาก็ไม่ดึงดูดนัก

ในความคิดของคนทั่วไป ปริมาณสำคัญกว่าคุณภาพในสงคราม

แต่ในศึกวันนี้ เจอร์รี่ได้แสดงให้เห็นว่าคุณภาพสำคัญกว่า

ไม่ว่าจะมีขยะมากแค่ไหน มันก็ยังเป็นขยะ

พอเจอกับทหารชั้นยอดที่ผ่านการนองเลือดมานับไม่ถ้วน ศัตรูจะโดนบดขยี้ง่ายๆเหมือนเศษกระดาษ!