โจวโจวมองไปยังลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดทั้งสองอันที่อยู่ตรงหน้าของเขา จากนั้นสายตาของเขาก็มองไปยังลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว และข้อมูลของมันก็ปรากฏขึ้นมา

[ชื่อไอเท็ม: ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ด—ร่างแข็งแรง]

[ระดับ: ระดับบรอนซ์เขียว]

[เอฟเฟกต์: หลังจากดูดซับมัน ลอร์ดจะได้รับพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว—ร่างแข็งแรง!]

[รายละเอียด: ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดที่ถูกชำระล้างโดยเจตจำนงสูงสุด หลังจากดูดซับมัน ท่านจะได้รับพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียว]

[ท่านต้องการดูดซับลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ด (ระดับบรอนซ์เขียว) นี้หรือไม่?]

“ร่างแข็งแรง?”

โจวโจวพยักหน้าและเลือกดูดซับมันโดยไม่คิดอะไรมาก

อึดใจต่อมา ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียวก็กลายเป็นละอองแสงสีบรอนซ์จำนวนนับไม่ถ้วนและซึมเข้าสู่กลางกระหม่อมของเขา

โจวโจวหลับตาลง อึดใจต่อมาเขาก็ลืมตาขึ้นและเปิดรายละเอียดของพรสวรรค์นี้ขึ้นมาดูทันที

[พรสวรรค์แห่งลอร์ด: ร่างแข็งแรง (ระดับบรอนซ์เขียว)]

[ร่างแข็งแรง: ร่างกายของลูกน้องของท่านจะดียิ่งกว่าคนทั่วไป เมื่อร่างกายของพวกเขาได้รับบาดเจ็บ อัตราการฟื้นฟูของพวกเขาจะเพิ่มความเร็วขึ้น]

หลังจากโจวโจวดูดซับพรสวรรค์แห่งลอร์ดอันนี้ไปแล้ว เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังงานอันอ่อนโยนที่ปรากฏขึ้นในร่างกายของเขาในทันใด

พลังงานอันอ่อนโยนนี้ในร่างกายของเขากำลังใช้หัวใจของเขาเป็นสถานีขนส่ง มันได้ไหลเวียนผ่านเลือดของเขาและทำให้เขารู้สึกสบายขึ้นมาก

“นี่น่าจะเป็นผลมาจากร่างแข็งแรง”

โจวโจวทำสายตาแปลกๆ

เขาไม่คาดคิดเลยว่าแค่พรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียวจะทำให้เขาและลูกน้องทุกคนมีร่างกายที่พิเศษขึ้นมาได้

แม้ว่าร่างแข็งแรงนี้จะเป็นแค่พรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียวและดูธรรมดา แต่ในโลกอันวุ่นวายแห่งนี้ พรสวรรค์แห่งลอร์ดที่ช่วยเร่งความเร็วในกาฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้ก็ย่อมเป็นพรสวรรค์แห่งลอร์ดที่สามารถใช้งานได้จริง

โจวโจวพึงพอใจมาก จากนั้นเขาก็มองไปยังลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดอันต่อไป

[ชื่อไอเท็ม: ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ด—อาณาจักรการเกษตร]

[ระดับ: ระดับเหนือสามัญ]

[รายละเอียด: ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดที่ถูกชำระล้างโดยเจตจำนงสูงสุด หลังจากดูดซับมัน ท่านจะได้รับพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเหนือสามัญ]

[ท่านต้องการดูดซับลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ด (ระดับเหนือสามัญ) นี้หรือไม่?]

โจวโจวเลิกคิ้วขึ้น

‘อาณาจักรการเกษตร?’

มันเป็นพรสวรรค์แห่งลอร์ดที่เกี่ยวข้องกับการเกษตรงั้นเหรอ?

เขาดูดซับมันทันทีและมองดูรายละเอียดของพรสวรรค์แห่งลอร์ดนี้

[พรสวรรค์แห่งลอร์ด: อาณาจักรการเกษตร (ระดับเหนือสามัญ)]

[อาณาจักรการเกษตร: ผืนดินในดินแดนของท่านจะอุดมสมบูรณ์และเหมาะสมเป็นอย่างยิ่งต่อการทำการเกษตร นอกจากนี้ยังมีเอฟเฟกต์ดังต่อไปนี้]

[เอฟเฟกต์ 1: ผลผลิตพืชเพิ่มขึ้น 1,000%!]

[เอฟเฟกต์ 2: รอบการเจริญเติบโตของพืชลดลง 50%!]

[เอฟเฟกต์ 3: เมื่อผู้เชี่ยวชาญด้านการเกษตรดำเนินกิจกรรมของอาชีพ พลังงานเสริมแกร่งที่ได้รับจะเพิ่มขึ้น 200%!]

[เอฟเฟกต์ 4: ภัยธรรมชาติจะไม่ส่งผลกระทบต่อการเจริญเติบโตของพืช!]

[เอฟเฟกต์ 5: ในระหว่างการเพาะปลูกพืช ลูกน้องของท่านจะมีโอกาสเข้าใจอาชีพที่เกี่ยวข้องมากขึ้นและเริ่มเปิดเส้นทางของผู้เชี่ยวชาญ]

หลังจากอ่านมัน โจวโจวก็รู้สึกประหลาดใจ

ไม่ว่าจะเป็นเอฟเฟกต์อันไหนของพรสวรรค์แห่งลอร์ดอันนี้ก็ถือได้ว่าเป็นเอฟเฟกต์ชั้นยอดทั้งนั้น ดังนั้นเขาจึงพึงพอใจกับพรสวรรค์แห่งลอร์ดนี้มาก

ในตอนนี้ที่จำนวนประชากรในดินแดนของเขาเพิ่มขึ้น ปริมาณอาหาร ผลไม้ ผัก และพืชผลอื่นๆ ที่เขาต้องการก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

ไม่นานมานี้ เจิ้งหยวนฉีได้เข้าพบเขาเป็นการส่วนตัวและบอกว่าแม้เมืองทรายทองคำจะพัฒนาได้อย่างรวดเร็วและหนงเฉิงหลินเริ่มจัดหาอาหารและพืชผลอื่นๆ ในดินแดนให้กับเขาแล้ว แต่มันก็ยังไม่สามารถตามความเร็วการเติบโตของดินแดนได้ทัน

เดิมทีโจวโจวมีความคิดที่จะหารือกับหลี่หยวนกันและนำเข้าสินค้า ผลิตภัณฑ์ และเสบียงอื่นๆ ที่ชาวเมืองต้องการมาจากอาณาจักรออโรร่า

แต่ในตอนนี้ที่เขามีพรสวรรค์แห่งลอร์ดนี้แล้ว เขาก็มั่นใจว่าเขาสามารถสนับสนุนชาวเมืองทั้งดินแดนได้โดยไม่ต้องนำเข้าสินค้าอะไรไม่ว่าประชากรในดินแดนของเขาจะเพิ่มขึ้นเร็วแค่ไหนก็ตามในอนาคต

อย่างไรก็ตาม โดยธรรมชาติแล้วเขาก็จะไม่สามารถพึ่งพาตนเองได้อย่างแท้จริง

บทเรียนของราชวงศ์ที่อวดดีบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่รู้สึกว่าสามารถพึ่งพาตนเองได้นั้นได้ถูกจารึกไว้ในตำราเรียนแล้ว เขาย่อมไม่ทำผิดพลาดแบบเดียวกันนั้น

“ฉันมีกระบี่ซวนหยวนที่ไม่สมบูรณ์ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการเกษตร ปศุสัตว์ และการเพาะพันธุ์ ไม่ต้องพูดถึงว่ายังมีหนงเฉิงหลินอีก ตอนนี้ด้วยพรสวรรค์แห่งลอร์ดอาณาจักรการเกษตรนี้ หึๆ สายเลือดของบรรพบุรุษกำลังชี้แนะฉันอยู่จริงๆ”

โจวโจวคิดอย่างมีความสุข

“หนงเฉิงหลินน่าจะหัวเราะจนแทบบ้าแน่ๆ”

โจวโจวคิดกับตัวเอง

โจวโจวคิดถูก หนงเฉิงหลินแทบจะเป็นบ้าไปจริงๆ จากการหัวเราะ

ในฐานะผู้ครอบครองพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับบรอนซ์เขียวอย่างผู้เชี่ยวชาญด้านการเกษตร เขาย่อมมีสัมผัสที่ไวต่อพื้นดิน

นอกจากนี้ ความเข้ากันได้ของผู้เชี่ยวชาญด้านการเกษตรกับอาณาจักรการเกษตรยังสูงมาก ดังนั้นเมื่อพืชผลที่เขาปลูกเปลี่ยนไป เขาก็ย่อมรู้สึกได้ในทันที

“ทำไมการเจริญเติบโตของผลตะวันหยกและข้าวตะวันสาดแสงจู่ๆ ถึงได้เพิ่มขึ้นมากขนาดนี้? ทำไมพลังงานเสริมแกร่งที่ฉันได้รับผ่านการเพาะปลูกจู่ๆ ถึงได้เพิ่มขึ้นเยอะขนาดนี้?”

หนงเฉิงหลินตกใจมาก

เขาหันไปหาเกษตรกรระดับเงินขาวอีกคนที่กำลังหว่านเมล็ดพืชอยู่ไม่ไกลและตะโกนออกมาว่า

“จางเจ๋อหลิน เจ้ารู้สึกไหมว่าพืชที่พวกเราปลูกมีการเปลี่ยนแปลง?”

จางเจ๋อหลินคือชายหนุ่ม แต่เขาก็ชอบทำงานแบบนี้

“นายท่าน ท่านก็รู้สึกเหมือนกันเหรอ?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จางเจ๋อหลินก็ยืนขึ้นด้วยความประหลาดใจและมองไปยังหนงเฉิงหลิน

หนงเฉิงหลินรีบถามเกษตรกรที่อยู่รอบๆ ตามที่คาดไว้ เกษตรกรเหล่านี้ก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในพืชผลและตัวของพวกเขาเองด้วย

พวกเขาทั้งดีใจและเป็นกังวล

พวกเขาดีใจเพราะความเปลี่ยนแปลงนี้ย่อมเป็นประโยชน์กับพวกเขามาก

แต่สิ่งที่พวกเขาเป็นกังวลก็คือพวกเขายังไม่รู้ว่าความเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นได้ยังไง

แต่ถึงกระนั้น สีหน้าของพวกเขาก็มีความสุขมากกว่าเป็นกังวล

“ข้าจะไปถามท่านลอร์ดเอง”

หนงเฉิงหลินลังเลอยู่ชั่วขณะและคิดกับตัวเอง

เขาอยากจะรู้คำตอบของเรื่องนี้จริงๆ เพราะมันเกี่ยวพันกับอาชีพของเขา

ท่านลอร์ดของเขาฉลาดมาก ดังนั้นท่านลอร์ดก็น่าจะรู้… ใช่ไหม?

“ข้ารู้”

ในเวลานั้นเอง เสียงอันคุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นข้างๆ หูของเขา

หนงเฉิงหลินและคนอื่นๆ ตกใจ เมื่อพวกเขาหันไป พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าท่านลอร์ดกำลังยืนอยู่ด้านหลังของพวกเขาแล้ว

เขาสวมชุดพิธีการสายลมใหม่ระดับเพชรขั้นต้นสีเขียวขาวและถือกระบี่ซวนหยวนเอาไว้ เขากำลังยืนอยู่อย่างสบายๆ ซึ่งเมื่อร่วมกับลักษณ์สวรรค์สรรค์สร้างแล้ว ท่านลอร์ดก็ย่อมไม่มีใครจะมาเทียบเคียงได้เลย

“คาราวะท่านลอร์ด!”

ทุกคนอึ้งไปชั่วขณะก่อนที่พวกเขาจะรีบกล่าวแสดงความเคารพ

“ไม่จำเป็นต้องสุภาพขนาดนั้นก็ได้ พวกเจ้าทำงานต่อได้เลย ข้าเป็นคนทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงนี้เอง อย่าไปคิดมาก ทำงานไปตามเดิมก็พอ”

โจวโจวกล่าว

“ขอรับท่านลอร์ด!”

หนงเฉิงหลินและคนอื่นๆ โล่งใจ

ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความสุข

อนาคตของพวกเขาย่อมไร้ขีดจำกัดเมื่อมีโบนัสทางการเกษตรจำนวนมหาศาลเช่นนี้

หลังจากได้เห็นว่าพวกเขากลับไปทำงานกันแล้ว โจวโจวก็สะพายกระบี่ซวนหยวนไว้บนหลังในขณะที่เขาสัมผัสถึงผืนดินใต้ฝ่าเท้า