“ในที่สุดก็ได้ออกมาสักที”

ลั่วเฉินมองไปยังดวงอาทิตย์ที่อยู่ภายนอกและตื่นเต้นมากจนร่างกายของเขาสั่น

เขาเคยออกมาแล้ว แต่มันจะเป็นการถูกลากออกมาโดยตั๊กแตนตำข้าวหมอกเคียวเพื่อไปยังสังเวียนสัตว์

จากนั้นเขาก็จะกลับมาในสภาพครึ่งเป็นครึ่งตาย

ในเวลานั้น สิ่งที่เขาหวาดกลัวที่สุดก็คือการออกมาจากคุกนั่นเอง

แต่ตอนนี้ที่เขาได้เดินออกมาจากคุกอีกครั้ง เขาก็รู้สึกเป็นอิสระและต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงเลย

“เจ้าถูกจับตัวมาที่นี่ได้ยังไง?”

ในเวลานั้นเอง เสียงของโจวโจวก็ดังขึ้น

ลั่วเฉินได้สติกลับมาทันที

“พี่ตะวันสาดแสง เดิมทีข้าเคยเป็นลอร์ดอยู่ในป่าเขียว สุดท้ายเมื่อประมาน 6 วันก่อน ตัวต่อโลหิตตาแดงกลุ่มหนึ่งได้ปรากฏขึ้นที่ทางเข้าดินแดนของข้าอย่างกะทันหัน พวกมันได้ทำลายดินแดนของข้าและสังหารลูกน้องของข้าทั้งหมด จากนั้นพวกมันก็จับตัวข้ามาที่นี่และให้ข้าต่อสู้กับลอร์ดเผ่าพันธุ์อื่นๆ เพื่อความบันเทิงของพวกมัน ถ้าพี่ตะวันสาดแสงมาช้าไปกว่านี้ ข้าก็คิดว่าข้าคงจะต้องตายในคุกไปแล้ว”

แม้ว่าลั่วเฉินจะถูกโจวโจวช่วยออกมาแล้ว แต่ใบหน้าของเขาก็ยังปรากฏความหวาดกลัวขึ้นมาเมื่อเขานึกถึงความทรงจำในอดีต

โจวโจวพยักหน้า

งั้นมันก็เป็นคนจากอาณาจักรทาฮันที่บุกไปหาเขาก่อน

ในเวลานั้นเอง เขาก็รู้สึกดีใจมากที่ดินแดนเริ่มต้นของเขาอยู่ในภูมิภาคระดับเหล็กดำเท่านั้น นอกจากนี้ ภูมิภาคระดับเหล็กดำนั้นยังอยู่ใกล้กับอาณาจักรของมนุษย์อย่างอาณาจักรออโรร่าด้วย

มิฉะนั้นถ้าดินแดนเริ่มต้นของเขาอยู่ใกล้กับอาณาจักรสีชาดอย่างลั่วเฉินจริงๆ แม้ว่าเขาจะมีพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับตำนาน แต่การจะเอาชีวิตรอดมาได้นั้นก็น่าจะเป็นเรื่องยากมาก ไม่ต้องพูดถึงการประสบความสำเร็จแบบตอนนี้เลย

อย่างไรก็ตาม เขาก็สงสัยเล็กน้อย

ต่อโลหิตตาแดงพาลอร์ดอย่างลั่วเฉินและคนอื่นๆ มาที่นี่ทำไม?

หลังจากนั้นโจวโจวก็เข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากลั่วเฉินเล่าให้เขาฟังต่อ

เพราะมันไม่ใช่แค่เมืองตัวต่อสีแดง แต่ทุกดินแดนภูมิภาคใกล้ๆ กับเมืองปีศาจตะวันออกได้รับคำสั่งจากเจ้าปีศาจตะวันออกให้ไปทำลายดินแดนของลอร์ดที่อยู่รอบๆ และพาพวกมันกลับมาเติมเต็มที่ว่างในสังเวียนสัตว์

นี่คือเหตุผลว่าทำไมลอร์ดจากหลายๆ เผ่าพันธุ์รวมทั้งลั่วเฉินถึงได้มาอยู่ที่นี่

โจวโจวขมวดคิ้วเล็กน้อย

ตามข้อตกลงของเจตจำนงสูงสุด ฝ่ายระดับอาณาจักรและเหนือกว่าในทวีปจื้อเกาจะไม่สามารถคุกคามลอร์ดสรรพเผ่าพันธุ์ที่เพิ่งมาถึงทวีปจื้อเกาก่อนได้

เว้นเสียแต่ว่าลอร์ดสรรพเผ่าพันธุ์จะรนหาที่ตายไปยั่วยุฝ่ายระดับอาณาจักรหรือเหนือกว่า มันไม่มีทางที่ฝ่ายเหล่านั้นจะโจมตีลอร์ดสรรพเผ่าพันธุ์ได้ก่อนเลย

อย่างไรก็ตาม เมืองปีศาจตะวันออกก็สามารถส่งกองกำลังออกไปล้อมอีกฝ่ายไว้และจับเชลยมาหาความบันเทิงให้กับตัวเองได้

มันมีแค่สองความเป็นไปได้สำหรับสถานการณ์นี้เท่านั้น

ประการแรก: ฝ่ายระดับอาณาจักรและสูงกว่าที่กล่าวถึงโดยเจตจำนงสูงสุดนั้นรวมอยู่แค่ฝ่ายที่อยู่ทางฝั่งของเจตจำนงสูงสุดเท่านั้น ส่วนฝ่ายของเจ้าแห่งลอร์ดสีชาดจะไม่รวมอยู่ในข้อจำกัดนี้

ประการที่สอง: ทั้งหมดนี้เป็นการกระทำโดยธรรมชาติของปีศาจตะวันออก มันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอาณาจักรทาฮัน ดังนั้นมันจึงสามารถทำแบบนี้ได้

โจวโจวไม่ลังเลและพยายามถามเจตจำนงสูงสุดดูทันที

อึดใจต่อมา ข้อความแถวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของโจวโจว

[การแจ้งเตือนจากเจตจำนงสูงสุด: เจ้าแห่งลอร์ดสีชาดยอมรับการมีอยู่ของข้อตกลงสูงสุดแล้ว]

เจตจำนงสูงสุดไม่ได้ตอบมาตรงๆ แต่โจวโจวก็เข้าใจได้

เจ้าแห่งลอร์ดสีชาดคงจะไม่ฝ่าฝืนข้อตกลงง่ายๆ

แม้ว่าจะเป็นฝ่ายระดับอาณาจักรหรือเหนือกว่าก็คงจะไม่บุกโจมตีลอร์ดสรรพเผ่าพันธุ์เหล่านี้ก่อน

อย่างไรก็ตาม ถ้าลูกน้องของพวกมันทำตามความคิดของตัวเอง ข้อตกลงสูงสุดนี้ก็น่าจะไม่มีผลอะไร

โจวโจวขมวดคิ้วเล็กน้อย

ถ้าอย่างลอร์ดสรรพเผ่าพันธุ์อย่างพวกเขาก็ถือว่าเสียเปรียบมาก

หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก โจวโจวก็ไม่คิดต่อ

ไม่ว่าเขาจะต้องเจอกับอันตรายแบบไหน มันก็คงจะไม่ผิดอะไรที่จะพัฒนาดินแดนของเขาด้วยกำลังทั้งหมด

เมื่อเวลานั้นมาถึง เขาก็ย่อมสามารถรับมือกับทุกเรื่องที่เจอได้

“เจ้าจะเอายังไงต่อ?”

โจวโจวหันไปมองลั่วเฉิน

“พี่ตะวันสาดแสงรับข้าไปอยู่ด้วยได้ไหม? ดินแดนของข้าถูกทำลายไปแล้ว และข้าก็ไม่สามารถกลับไปยังดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้ ข้าไร้บ้านแล้ว”

ลั่วเฉินกล่าวด้วยความเศร้า

“ได้สิ นับจากวันนี้เป็นต้นไป เจ้าจะกลายเป็นชาวเมืองตะวันสาดแสง เมื่อพวกเรากลับไป เจ้าหน้าที่ในเมืองตะวันสาดแสงจะจัดหาที่พักและงานให้กับเจ้า เจ้าอยากจะทำอะไรในอนาคต มันก็ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว”

โจวโจวตกลงโดยไม่ลังเล

เรื่องเล็กๆ เช่นนี้ย่อมไม่มีปัญหาอะไรสำหรับเขาเลย

“ขอบคุณมากครับพี่ตะวันสาดแสง! ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านเป็นคนดีนับตั้งแต่ที่ท่านขายใบเปลี่ยนอาชีพพวกนั้น!”

ลั่วเฉินกล่าวด้วยความซาบซึ้ง

“ไม่เป็นไร ยังไงพวกเราก็เป็นเพื่อนร่วมชาติกันอยู่แล้ว”

โจวโจวยิ้ม

ตราบใดที่ไม่มีการแข่งขัน เขาก็เต็มใจที่จะดูแลเพื่อนร่วมโลกของเขาอยู่แล้ว

หลังจากนั้นทั้งสองคนก็คุยกันต่อสักพักก่อนที่ลั่วเฉินก็ถูกพาตัวไปโดยทหารคนอื่นๆ

เขาจะตามทหารผู้นี้กลับไปยังเมืองตะวันสาดแสงและเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเขา

โจวโจวกลับไปที่คุกอีกครั้งและเดินตรวจสอบพรสวรรค์แห่งลอร์ดอื่นๆ ในร่างของลอร์ดที่อยู่ในนี้

สุดท้ายหลังจากที่ตรวจสอบลอร์ดต่างเผ่าพันธุ์ไปกว่า 200 ตน เขาก็ไม่พบพรสวรรค์แห่งลอร์ดอะไรเลย

แม้ว่าเขาจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่เขาก็ยังรู้สึกทำอะไรไม่ถูกอยู่หน่อยๆ

ภายนอกโจวโจวไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่เขาก็ยังมองไปยังลอร์ดต่างเผ่าพันธุ์ที่เหลือต่อ

ในเวลานั้นเอง เขาก็เดินมาถึงห้องขังห้องหนึ่ง

นี่เป็นห้องขังแยก และการจัดเตรียมภายในค่อนข้างสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อยเมื่อเทียบกับห้องอื่นๆ

ภายในมันมีมอนสเตอร์เพียงตัวเดียวที่สูงกว่า 3 เมตร

ผิวกายของมันถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีเขียว และมีฟันที่แหลมคมดุร้ายเรียงเป็นแถวอยู่ในปากของมัน และมันก็มีเขาอันหนึ่งที่ชูออกมาจากบนหัวของมัน

มันแตกต่างจากลอร์ดคนอื่นๆ ที่ทั้งมึนงงและหวาดกลัว

หมอนี่ไม่ได้แสดงความหวาดกลัวออกมาเท่าไรเลยนอกจากระแวดระวังเมื่อเห็นเขา

โจวโจวมองดูมันด้วยความสงสัย

จากนั้นเขาก็มองดูหน้าต่างข้อมูลของมัน และดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น

“นี่… นี่มัน…”

เขาดูตกใจเล็กน้อย แต่เขาก็ดูประหลาดใจซะมากกว่า

[ชื่อ: รัสเซล]

[อาชีพ: นักผจญภัย]

[ระดับความแข็งแกร่ง: ระดับเงินขาวขั้นสูง]

[เผ่าพันธุ์: จระเข้เขาปีศาจ]

[รายละเอียด: มันเคยเป็นลอร์ดของเผ่าพันธุ์จระเข้เขาปีศาจ ต่อมาดินแดนของมันได้ถูกทำลายโดยกองทัพปีศาจตะวันออกและมันก็ได้กลายมาเป็นนักผจญภัย]

[ไอเท็มดรอป: แกนหมอกระดับเงินขาว 8 ชิ้น (อัตราการดรอป: 100%), หนังสือทักษะระดับเงินขาวขั้นสูง-ลูกศรเก้าดาราต่อเนื่อง 1 เล่ม (อัตราการดรอป: 10%), หนังสือทักษะระดับเงินขาวขั้นสูง-โล่กระแทก 1 เล่ม (อัตราการดรอป: 8%), หนังสือทักษะระดับเงินขาวขั้นสูง-อัญเชิญปักษาเพลิง 1 เล่ม (อัตราการดรอป: 5%)... หนังสือทักษะระดับเงินขาวขั้นสูง-แผ่นดินถล่ม 1 เล่ม (อัตราการดรอป: 1%), ลูกแก้วพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเทวะ 1 อัน (อัตราการดรอป: 0%), ชิ้นส่วนคริสตัลพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเทวะ 1 อัน (อัตราการดรอป: 0%)]

โจวโจวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และตรวจสอบอีกฝ่ายอีกครั้ง

หมอนี่คือผู้ถือครองพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเทวะจริงๆ เหรอ?!

พูดตามปกติแล้ว มันจะไม่มีลอร์ดที่ถือครองพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเทวะมาตั้งแต่ต้น ระดับสูงสุดที่เป็นไปได้ก็คือพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับตำนาน

โจวโจวรู้เพียงวิธีเดียวเท่านั้นในการอัพเกรดพรสวรรค์แห่งลอร์ดจากระดับตำนานขึ้นเป็นระดับเทวะ นั่นก็คือการกลายเป็นลอร์ดมือใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดในการทดสอบลอร์ดมือใหม่และได้รับคริสตัลต้นกำเนิดเลื่อนระดับพรสวรรค์แห่งลอร์ดระดับเทวะมา เมื่อนั้นเขาจึงจะสามารถเลื่อนระดับพรสวรรค์แห่งลอร์ดจากระดับตำนานมาเป็นระดับเทวะได้

นี่คือที่มาของพรสวรรค์แห่งลอร์ดราชาแห่งการดรอปของเขา

ซึ่งก็หมายความว่านักผจญภัยที่ชื่อรัสเซลผู้นี้เคยเป็นลอร์ดที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าพันธุ์จระเข้เขาปีศาจงั้นเหรอ?

เมื่อคิดได้เช่นนี้ โจวโจวก็มองอีกฝ่ายแปลกๆ